#१५

निसर्ग

मीच आनंद , मीच परमानंद , मीच अनादी , मीच अनंत !

मीच सुमित , मीच सुमंत , अन मीच तो सच्चिदानंद !

मीच सल्लागार , मीच साक्षिदार , मीच खात्री , मीच साक्षात्कार !

मीच तो ईशारा , मीच अनुभुती , मीच याचपरी , मीच तो वारंवार !

मीच मोहक चाहूल ऋतुबदलाची , मीच संकेत पाठवीतो तोची !

पशू-पक्षी आनंदी करवितो मीच , अंकुरवितो धरती मीच !

पांघरीतो हिरवा अंगरखा मीच , करीतो साजरे तो मीच !

न्हाऊन सोडतो मीच धरतीस , दवबिंदूंचा करुनी शिडकावा , फोडून हिरर्यांचा सडा , सुर्यकिरणे लुटती तो सर्वं सारा !

मीच कधी उष्म घाम धारा , कधी मीच पाऊस बरवा , गारठवितो कधी मीच , तो मीच गुलाबी गारवा !

सर्व करीतो मीच मीच , सांगतो पुन्हा पुन्हा तुस , सोबत आपुली जन्न्मांतरीची , तुझा सवंगडी अन् सखा मीच !

— संदीप सु. श. परुळकर